HANDEN.

Hoe dierbaar, en zo eigen zijn je handen
zo altijd dicht bij je en meestal paraat
al hebben de jaren hen ook doen veranderen
ze zijn niet meer rimpelloos, krachtig en vast.


Oneindig veel hebben ze meegemaakt,
veel mensen en dingen aangeraakt,
niet in alles waren ze volmaakt.
Vinnige tikken hebben ze soms uitgedeeld,
maar ook bittere tranen afgeveegd.
Iets teder vast gehouden van onschatbare waarde .

Super in troosten zijn ze nooit geweest.
Dicht geklemd lagen ze bij onheil in mijn schoot.
Ook al was mijn verdriet en medelijden levensgroot,
ze wisten van geen wijken.
Wilden geen zwakte laten blijken.
Hoe onverstandig kunnen handen soms zijn!

Ze wisten wel van aanpakken en zwaar werk
Dat konden ze veel beter, dan gevouwen zijn in de kerk.
Daarvoor waren ze te opstandig.
De linkerhand was bovendien te recalcitrant,
trok de ander mee, al was die echt rechtshandig.

Samen hadden ze er een handje van
om snel tot een oordeel te komen.
Maar de jaren hebben hun geleerd
Om dat wat beter in te tomen.

Ze hopen nog vele jaren voort te gaan,
in goede en kwade dagen,
hun tentakels vakkundig uit te slaan ;
Natuurlijk, alleen voor uitstekende zaken.

[ terug... ]