DE AUTOWASSTRAAT.

Ik ben al een paar keer met Siem in zijn auto door de autowasstraat gereden.
Een fascinerende belevenis, die heel wat fantasieën bij me los maakte.
Zo stelde ik me voor, dat zoiets ook een voortreffelijk idee zou zijn voor ons, vrouwen.
Een complete verschoning en opknapbeurt, tot op het bot verzorgd en gescreend.
Het zou in verschillende fasen moeten gebeuren.
De eerste fase begint in een witte, steriele entree.
Je komt binnen, helemaal alleen, zonder dat er ogen op je gericht zijn.
En zomaar, zonder waarschuwing vallen alle kleren , en andere overbodige dingen, geruisloos van je af. Je staat in Eva kostuum, met al je gebreken van dien.
Maar niemand registreert dat. Je staat geheel ontspannen.
Je scheve schouder, je bolle buik, zwarte ellebogen, geile knieën, die duidelijk je leeftijd aangeven, een ingezakte houding; alleen jij ziet dat, en aanschouwt dat zonder de gewoonlijke gene. Er is niemand die zichtbaar is.
Dan begint fase twee. Je haren worden langzaam met warme glanzende olie ingesmeerd.
Je ledematen worden een voor een door onzichtbare handen gemasseerd en verzorgd, geen plekje wordt overgeslagen. Je ogen met zachte watjes en olie behandeld, zodat ze een stralend effect krijgen. Je oren met onvoelbare stokjes leeg gepeuterd, zodat je gehoor met sprongen vooruit steigert. Eelt, dat zich op onvoordelige plaatsen ophoopt, glijdt weg als sneeuw voor de zon. Je borsten worden verstevigd, zonder dat er wellustige gevoelens gewekt worden Je maag wordt ingedampt, en je buik oogt zo stevig en vlak als beton.
En niets doet pijn. Volmaakte, onzichtbare handen doen feilloos hun werk.
Alle gebreken verdwijnen, zonder grote fladderende molenwieken, zoals in de autowasstraat.
De laatste fase is de mooiste.
Een in goud gehulde kamer, met alleen een hele grote spiegel.
Daarin zie je een prachtige, volmaakte, leeftijdloze vrouw staan.
Nieuwe passende kleren vallen zo om haar heen,het kapsel is schitterend, de haarlokken draperen als goud op de schouders.
Minuten lang blijft ze staan en aanschouwt dit godswonder.
Dan gaat een deur open en ze schrijdt op haar nieuwe, lichte schoenen naar buiten.

Dan springt de werkelijkheid haar wel heel erg rauw op haar dak.

Siem staat ongedurig,met twee lege kratjes op haar te wachten.
“Wat duurde dat toch lang in die W C.”

Mijn “WASSTRAAT COMPLEET EEN ANDER MENS GEVOEL“ glijdt langzaam weg.
Ik spied stiekem in het autoraam, en zie een doodgewone, oudere vrouw met geverfde haren staan.
Teveel gewicht en hoestend tegen een opkomende griep.
Och ja, maar het was toch even fijn geweest.
Misschien een voorproefje van zoals het eens zal zijn.
Als alle dingen nieuw zullen zijn.




[ terug... ]